Śledzenie Świszczącego Oddechu

Nocne nasilenie świszczącego oddechu to rozpoznany wzorzec w astmie. Nad ranem drogi oddechowe naturalnie się zwężają, spada poziom hormonów przeciwzapalnych, a pozycja leżąca sprzyja zaleganiu wydzieliny i cofaniu się treści żołądkowej. Znaczenie mają też warunki w sypialni: roztocza w pościeli, zwierzę śpiące na łóżku czy zimne powietrze z otwartego okna. Objawy nocne traktuje się jako sygnał, że choroba nie jest dobrze kontrolowana, dlatego warto je dokładnie zapisywać. Notuj godzinę wybudzenia, czy potrzebny był inhalator doraźny, ile dawek, jak długo trwało uspokojenie objawów i jakie były warunki w sypialni. Zabierz zapis z kilku tygodni na wizytę do lekarza.

Częstość stosowania inhalatora doraźnego to klasyczny wskaźnik, na podstawie którego lekarz ocenia kontrolę astmy. Generalnie, jeśli potrzebujesz krótko działającego leku doraźnego częściej niż dwa razy w tygodniu z powodu objawów lub budzisz się w nocy z powodu objawów, sugeruje to, że kontrola choroby mogłaby być lepsza i warto zweryfikować leczenie przewlekłe oraz technikę inhalacji. Zużycie więcej niż jednego opakowania inhalatora miesięcznie to jeszcze silniejszy sygnał ostrzegawczy. Dawki przyjęte profilaktycznie przed planowanym wysiłkiem zwykle liczy się osobno, więc zaznaczaj, która dawka do czego się odnosi. Zapisuj każdą dawkę z dokładnym czasem, zamiast odtwarzać tygodniową sumę z pamięci, a trend omów z lekarzem, zamiast samodzielnie modyfikować leczenie.

Świszczący oddech to zwykle wysoki, muzyczny dźwięk słyszalny głównie przy wydechu, powstający w zwężonych drogach oddechowych głęboko w klatce piersiowej, jak w astmie czy POChP. Stridor to ostrzejszy dźwięk słyszalny głównie przy wdechu, pochodzący z gardła lub tchawicy, a u małego dziecka z gorączką i szczekającym kaszlem może wskazywać na krup. Dysfunkcja strun głosowych również może dawać dźwięk przy wdechu, odczuwany w gardle, a nie w klatce piersiowej, i bywa mylona z astmą, która nie reaguje na inhalatory. Zapisanie, czy dźwięk pojawia się przy wdechu czy wydechu, i gdzie go odczuwasz, to naprawdę użyteczna informacja.

Wezwij pomoc w trybie nagłym, jeśli dziecko ma wyraźną trudność w oddychaniu, widoczne zapadanie się klatki piersiowej pod żebrami lub w okolicy szyi, bardzo szybki oddech, nie może jeść ani mówić, jest senne, wiotkie lub sine wokół ust. Bardzo cicha klatka piersiowa przy widocznym wysiłku oddechowym to sygnał alarmowy, a nie powód do uspokojenia. Nagły świszczący oddech u zdrowego wcześniej malucha, bez przeziębienia, nasuwa podejrzenie ciała obcego w drogach oddechowych. W pozostałych przypadkach umów wizytę, jeśli świszczący oddech nawraca przy każdym przeziębieniu, zaburza sen, ogranicza zabawę lub utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni, oraz zawsze przy pierwszym takim epizodzie u niemowlęcia poniżej pierwszego roku życia. Zapisuj częstość oddechów, karmienie, sen i użycie inhalatora.

Wizyty kontrolne w astmie opierają się na dzienniczku objawów, więc najbardziej przydatne będą konkretne, datowane dane: dni ze świszczącym oddechem w ciągu dnia, liczba nocy z wybudzeniem, liczba zastosowanych dawek inhalatora doraźnego, dni z ograniczoną aktywnością, pominięte dawki leku przewlekłego oraz wszelkie kuracje sterydami lub antybiotykami. Dodaj zauważone czynniki wyzwalające, na przykład wysokie stężenie pyłków, zimne powietrze, przeziębienie czy nowego zwierzaka w domu. Trace Health umożliwia wyeksportowanie tych danych jako gotowy dla lekarza plik PDF na podstawie zapisanego nasilenia objawów i stylu życia, dzięki czemu rozmowa zaczyna się od konkretnej osi czasu, a nie od domysłów. Zabierz też swoje inhalatory i spejser, ponieważ zwykle sprawdzana jest technika inhalacji.